Annamayya Keerthanas Radha Madhava Rati Charitamiti

tap any word for its meaning

• verse 1

  राधामाधवरतिचरितमितिबोधावहं श्रुतिभूषणं ॥गहने द्वावपि गत्वा गत्वारहसि रतिं प्रेरयति सति ।विहरतस्तदा विलसन्तौविहतगृहाशौ विवशौ तौ ॥लज्जाशभल विलासलीलयाकज्जलनयन विकारेण ।हृज्जाव्यवनहित हृदया रतिस्सज्जा सम्भ्रमचपला जाता ॥पुरतो यान्तं पुरुषं वकुलैःकुरण्टकैर्वा कुटजैर्वा ।परमं प्रहरति पश्चाल्लग्ना-गिरं विनासि विकिरति मुदं ॥हरि सुरभूरुह मारोहतीवचरणेन कटिं संवेष्ट्य ।परिरञ्चण सम्पादितपुलकैस्सुरुचिर्जाता सुमलतिकेव ॥विधुमुखदर्शन विकलितलज्जा-त्वधरबिम्बफलमास्वाद्य ।मधुरोपायनमार्गेण कुचौनिधिवद त्वा नित्यसुखमिता ॥सुरुचिरकेतक सुमदल नखरै-र्वरचिबुकं सा परिवृत्य ।तरुणिमसिन्धौ तदीयदृग्जल-चरयुगलं संसक्तं चकार ॥वचन विलासैर्वशीकृत तंनिचुलकुञ्ज मानितदेशे ।प्रचुरसैकते पल्लवशयने-रचितरतिकला रागेणास ॥अभिनवकल्याणाञ्चितरूपा-वभिनिवेश संयतचित्तौ ।बभूवतु स्तत्परौ वेङ्कटविभुना सा तद्विधिना सतया ॥सच लज्जावीक्षणो भवति तंकचभरां गन्धं घ्रापयति ।नचलतिचेन्मानवती तथापिकुचसङ्गादनुकूलयति ॥अवनतशिरसाप्यति सुभगंविविधालापैर्विवशयति ।प्रविमल कररुहरचन विलासैर्भुवनपति तं भूषयति ॥लतागृहमेलनं नवसैकतवैभव सौख्यं दृष्ट्वा ।ततस्ततश्चरसौ केली-व्रतचर्यां तां वाञ्छन्तौ ।वनकुसुम विशदवरवासनया-घनसाररजोगन्धैश्च ।जनयति पवने सपदि विकारं-वनिता पुरुषौ जनिताशौ ॥एवं विचरन् हेला विमुख-श्रीवेङ्कटगिरि देवोयं ।पावनराधापरिरम्भसुख-श्री वैभवसुस्थिरो भवति ॥

  ---

  rādhāmādhavaraticharitamitibōdhāvahaṃ śrutibhūṣaṇaṃ ॥gahanē dvāvapi gatvā gatvārahasi ratiṃ prērayati sati ।viharatastadā vilasantauvihatagṛhāśau vivaśau tau ॥lajjāśabhaḻa vilāsalīlayākajjalanayana vikārēṇa ।hṛjjāvyavanahita hṛdayā ratissajjā sambhramachapalā jātā ॥puratō yāntaṃ puruṣaṃ vakuḻaiḥkuraṇṭakairvā kuṭajairvā ।paramaṃ praharati paśchāllagnā-giraṃ vināsi vikirati mudaṃ ॥hari surabhūruha mārōhatīvacharaṇēna kaṭiṃ saṃvēṣṭya ।parirañchaṇa sampāditapulakaissuruchirjātā sumalatikēva ॥vidhumukhadarśana vikaḻitalajjā-tvadharabimbaphalamāsvādya ।madhurōpāyanamārgēṇa kuchaunidhivada tvā nityasukhamitā ॥suruchirakētaka sumadaḻa nakharai-rvarachibukaṃ sā parivṛtya ।taruṇimasindhau tadīyadṛgjala-charayugaḻaṃ saṃsaktaṃ chakāra ॥vachana vilāsairvaśīkṛta taṃnichulakuñja mānitadēśē ।prachurasaikatē pallavaśayanē-rachitaratikaḻā rāgēṇāsa ॥abhinavakalyāṇāñchitarūpā-vabhinivēśa saṃyatachittau ।babhūvatu statparau vēṅkaṭavibhunā sā tadvidhinā satayā ॥sacha lajjāvīkṣaṇō bhavati taṃkachabharāṃ gandhaṃ ghrāpayati ।nachalatichēnmānavatī tathāpikuchasaṅgādanukūlayati ॥avanataśirasāpyati subhagaṃvividhālāpairvivaśayati ।pravimala kararuharachana vilāsairbhuvanapati taṃ bhūṣayati ॥latāgṛhamēḻanaṃ navasaikatavaibhava saukhyaṃ dṛṣṭvā ।tatastataścharasau kēlī-vratacharyāṃ tāṃ vāñChantau ।vanakusuma viśadavaravāsanayā-ghanasārarajōgandhaiścha ।janayati pavanē sapadi vikāraṃ-vanitā puruṣau janitāśau ॥ēvaṃ vicharan hēlā vimukha-śrīvēṅkaṭagiri dēvōyaṃ ।pāvanarādhāparirambhasukha-śrī vaibhavasusthirō bhavati ॥

  meaning

  The tale of Radha and Madhava's love-sport, illumining and worthy of sacred hearing — going deep into the forest, the two provoke each other in secret, both overcome with desire, their domestic shame dissolved; she, with playful modesty and the